Intro

Kben nieuw hier, eventjes testen..

Tragedy .

Girl: Slow down, I'm scared!
Boy: No, this is fun!
Girl: No, it's not! Please!
Boy: Then tell me you love me..
Girl: Fine, I love you. But, slow down!
Boy: Now, give me a hug.
 * girl hugs him *
Boy: Can you take my helmet off & put it on yourself? It's bugging me.

- In a paper next day -
A motorcycle crashed into a building last night because break failure. Two people were involved, a male and a female, but only one survived. The truth was that halfway down the road, the 18 year old boy realized that his breaks had broke, but he didn't want to let his partner know. Instead, he made her say she loved him and felt her hug one last time, and let her wear his helmet so that she would live, realizing he would be the one that would die..

Waar gebeurd verhaal .

In een Zwitsers self-service restaurant.

Een bejaarde dame gaat aan een tafeltje zitten met een dampende kom soep op haar dienblad. Dan merkt ze dat ze vergeten is een lepel mee te nemen en gaat er een halen. Maar wat een verrassing als ze terugkomt: er zit een zwarte man op haar plaats! Hij lepelt met plezier de soep naar binnen. ‹Wat een lef!› denkt de dame. ‹Hij ziet er best vriendelijk uit, maar ik ga me toch niet laten doen.› Ze gaat tegenover hem zitten en trekt de kom met soep naar zich toe. Ze stopt haar lepel erin en begint te eten.
De zwarte man trekt de kom met soep weer een beetje dichter naar zich toe, zodat de kom nu in het midden tussen hen beiden staat. Zwijgend eten ze allebei van de soep. Daarna staat de zwarte op, doet teken dat de dame moet blijven zitten en haalt een grote portie frieten met twee vorken. De dame glimlacht en samen verorberen ze de frieten. Dan zegt de zwarte "dank u wel" en gaat weg.
Ook de dame wil verdergaan. Ze reikt naar haar handtas die ze aan de stoelleuning had gehangen, maar merkt tot haar schrik dat haar handtas weg is. Die zwarte was dus een dief..! Ze kijkt of ze hem nog kan vinden tussen de mensen, maar ziet dan opeens iets waar ze nog veel meer van schrikt. Twee tafeltjes verderop, aan precies hetzelfde raam als waar ze nu zit, hangt haar handtas aan een stoel. Op het tafeltje ervoor staat een kom met soep, die niet meer dampt...

Aangenaam.

Hey! Mijn eerste logje op een nieuwe weblog! 
Ik zal mezelf maar ens voorstellen zeker. Mijn naam is An (en dus niet Annie; dat is een soort bijnaam), ik ben zestien en woon in Genk (Belgisch Limburg). Mijn hobby's zijn muziek luisteren en spelen (elektrische gitaar), computeren (en dan vooral chatten), tv kijken, lezen, tekenen, schrijven... Over mijn liefdesleven: precies vijf maanden geleden was er in feite geen sprake van een liefdesleven - het was zo dood als het maar zijn kon, echt waar - maar nu heb ik een geweldig lief vriendje. (Simon, ik hou van u!) 
Mijn drie beste vriendinnen zijn Marjon, Sofie en Maud. Eigenlijk twijfel ik aan dat ‹beste›, ik heb het gevoel dat ik geen enkele beste vriendin heb. Vroeger was dat helemaal anders - en ik vind het heel erg. Maar het duurt te lang om allemaal uit te leggen, ik zal het daar een andere keer zeker nog ens over hebben.
Later wil ik een autobiografie schrijven, dat lijkt me echt leuk. Daar-voor moet ik natuurlijk eerst mijzelf door en door leren kennen... wat véél moeilijker is dan het lijkt. Elke dag ontdek ik wel iets nieuws van mezelf, een negatief karaktertrekje of juist iets goeds... Ooit schrijf ik alles in één. Ooit. Daar ga ik het nu maar even bij laten.
Ik hoop dat ik elke dag een logje kan schrijven, maar denk niet dat dat ervan gaat komen (lukte me bij m'n vorige weblog ook niet). Zien wel wat het wordt ;-)
‹Liefs!›